چو ايران نباشد تن من مباد
ساعت ۱٢:٥٧ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢۳ فروردین ۱۳۸٥ : توسط :

 

                                  بسم الله النور

امروز روزی است که هر ايرانی از مدتها پيش انتظارش را می کشيد...

امروز روزی است که همه مردم ايران به هويت و مليت خود افتخار می کنند...

و امروز ما با تمام وجود و با فرياد غرور آفرين الله اکبر موجوديت خود را به دنيا ثابت می کنيم...

ايرانی تا بوده آزاده و پر افتخار زيسته و هميشه نجيب بوده و شريف...

ايرانی هرگز عزت و شرفش را به زر و زور و تزوير نفروخته و ايرانيان برای حفظ هر وجب از خاکشان هزاران شقايق را هديه کرده اند...

 

هر چند هنوز راه درازی در پيش داريم تا به قله های سربلندی برسيم اما همين گام اول دنيا را تکان داد...

    

             آغاز توليد و استفاده از انرژی هسته ای در راه خدمت به بشريت

             بشارتی است بی نظير بر ملت سر افراز ايران....

 

               


 
 
ساعت ۱۱:٤٢ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٠ فروردین ۱۳۸٥ : توسط :

                                  

                                       به نام تو

     دلم گرفته است...

دلم عجيب گرفته است...

        


 
 
ساعت ٧:۱٠ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٩ فروردین ۱۳۸٥ : توسط :

يا حق

    سلام

سال نو مبارک....شايد کمی دير باشه واسه تبريک سال نو!! اما دلم می خواد امسال يک سال متفاوت باشه...

برای همه آدم ها...من ...پدر...مادر...تو ...او...

کاش همه امسال شاد باشن و گل خنده تا آخر سال روی لبها باشه...

کاش هيچ چشمی اشک غم نبينه و هيچ دلی غصه دار نشه...

کاش هيچ خونه ای بزرگشو از دست نده و هيچ بچه ای يتيم نشه...

کاش هيچ بيمارستانی پر از بيمار نباشه و هيچ مسافری در راه نمونه...

کاش هيچ شکمی گرسنه نمونه و هيچ پدری شرمنده بچه هاش نشه...

کاش هيچ احساسی جريحه دار نشه و هيچ کس توی احساسش شکست نخوره...

کاش خون هيچ بيگناهی ريخته نشه و هيچ ظلمی توی دنيا نباشه...

کاش هيچ ماهی پشت ابر نمونه و هيچ بار کجی به منزل نرسه...

کاش اونجوری که شايسته اسم يه مسلمانه زندگی کنيم . کاش ارزشها اينقدر زير پا له نشه...

و....

کاشکی تو بيايی...

برای هميشه بيايی...

و مهربانی با زيبايی يکسان شود...

که سالهاست تو را چشم در راهيم...