...
ساعت ٧:٥٩ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٩ تیر ۱۳۸٧ : توسط :

 

   دیوانه خنده هایت هستم

   دیوانه آن عینک و آن موهای لختی که از فرق جدایشان می کنی

   دیوانه آن صدای گرم و خش داری که هر وقت می شنوم چشمهایم را می بندم تا با همه سلول هایم بنوشمش..

  دیوانه اداهای شیرینی که موقع حرف زدن درمی آوری و آن تکانهای دستهایت که انگار حرف می زنند برایم..

  و دیوانه آن جمله ای که هنوز توی گوشم زنگ می زند:

              خونه هر جوری که باشه باید سبز باشه...

  اسطوره زوال ناپذیر سالهای نوجوانی ام و مایه آرامش دل و به اوج رسیدن همه ذوق دیدنم...

 نامت کافی است تا هر آنچه را به هر نامی وتوسط هر کسی به تصویر کشیده می شود لاجرعه و بلاانقطاع سربکشم ...

 نامت کافی است تا مطمئن شوم یکی خوش سلیقه تر از من هم وجود داشته که تو را برگزیده...

      با حمید هامون بزرگ شدیم و با روزی روزگاری به اوج لذت رسیدیم و طنین مهربان صدای رضای عاشق خانه سبز به همه مان آرامش داد وقتی می گفت: با من حرف بزن که حرف منشا چشمه زلال محبت زن و مرده...

     با آخرین جایزه ات غرق مسرت شدم که هنوز در اوج هستی و همه هم این را می دانند و آن شب که بالای سن رفتی چقدر و ان یکاد خواندم از دور...

     از دیروز تا همین الان که انگشتان لرزانم روی صفحه کلید حرکت می کندبغضی توی گلویم مانده که نمی خواهم بترکانمش..

         نمی خواهم آن پیام کوتاه تلفنی را باور کنم 

           نمی خواهم باور کنم که نیستی

                 تو هستی.

                مگه نه خسرو؟

        با آن موهای سپید و جذابت که دلنشینی صدایت را به اوج می رساند و با آن صدای خش دار که از ۱۲ سالگی عاشقش بودم...

               بیا و بگو که این چند ساعت که گفتند نیستی کجا قایم شده بودی کلک؟

             بیا و بگو که می خواستی شوخی کنی بگو که شایعه کرده اند این مردم بیکار...

                      همه عشق سینما رفتن و میخکوب پرده نقره ای شدنم برای دیدن چشمان مهربانی بود که وقتی می خندید می خندیدم و وقتی خیس می شد می باریدم...

                            کجا رفتی خسرو؟


 
پدرم آسمان خانه ماست
ساعت ۱۱:۳٦ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٥ تیر ۱۳۸٧ : توسط :

 

پدرم شعر شعر رویاهاست

پدرم آسمان خانه ماست

عادت به خود شیرینی ندارم اما توی همه سالهای زندگیم حضورش مثل یک کوه بهم احساس امنیت و آرامش داده و همیشه به داشتنش؛ به اسمش و به حضورش افتخار کردم.

و همیشه مطمئن بودم بهترین پدر دنیاست که با بهترین مادر دنیا باعث شدن من خوشبخت ترین بچه دنیا باشم .هیچ جوری نمی تونم این همه عشقو بهت نشون بدم فقط می تونم صادقانه بهت بگم:

                     بابا جون به دستهای خسته و موهایی که کم کم داره برفی می شه افتخار می کنم

                    بابا جون تو همه مفهوم بودن منی و فقط خودت و خدا خوب می دونین که چقدردوستت دارم

                                    روزت مبارک بابا جون


 
یادم باشد
ساعت ۸:۳۱ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٩ تیر ۱۳۸٧ : توسط :

 

یادم باشد همواره خدا را شکر گویم

به خاطر بزرگترین نعمت زندگی ام

به خاطر خود خدا....


 
پنج دقیقه مهلت
ساعت ۱۱:٥٧ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱۱ تیر ۱۳۸٧ : توسط :

 

پنج دقیقه مهلت

برای عاشق شدن

پنج دقیقه مهلت

برای تصمیم گرفتن

پنج دقیقه مهلت

که می تواند طعم زندگی تورا دگرگون کند

پنج دقیقه مهلت

برای اینکه بگویی آری

یا بگویی نه...

پنچ دقیقه بیشتر نیست

زود باش

دنیا را معطل نکن!

چیزی بگو!...

تا جهان دوباره از نو به دنیا بیاید!

                                                                                        شل سیلور استاین

 

راستی تو اگه ۵ دقیقه مهلت داشته باشی چی کار می کنی؟


 
من هنوز زنده ام
ساعت ۱:۱۳ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٦ تیر ۱۳۸٧ : توسط :
سلام به اطلاع کلیه عشاق دل خسته که طاقت یک لحظه دوری روی ماهم را ندارند می رسانم که من نمرده ام اما به دلیل نحوست ایام امتحانات و دوری از منزل و دود خوردن در تهران خراب شده حس وحال نوشتن نبود که امشب با حضور در شهر آبا و اجدادی میسر شد و غرض عرض سلامی بود و اعلام موجودیتی ان شاءالله در اسرع وقت بعد از رفع ایام بلا خدمت می رسیم. با احترام یک دانشجوی کهنسال!