شجر که پاک بود میوه اش شکر ریز است*
ساعت ٦:۳۱ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳۱ شهریور ۱۳٩٥ : توسط :

 

همه آدمها یک روز متولد می شوند و یک مدتی زندگی میکنند و یک روز تمام می شوند.تمام که شدند گاهی بعضی ها به یادشان که می افتند خدا بیامرزی نثارمیکنند و خیلی که همت کنند فاتحه ای در شبهای جمعه اگر یادشان بماند. بعضی ها اما تمام شدنی نیستند.بودنشان معنا می بخشد به بودن همه.هستیشان انگار زینت می دهد به هستی.و شکوه نامشان فخر زمین است و تنفسشان معطر میکند شامه زمان را..بعضی ها حتی نامشان کافی است که حال دل جماعتی را معطر کنند به اینکه زندگی با همه سختی هایش هنوز می ارزد به دل خوش کردن در ترنم یک ترانه دلچسب چون "یاد ایامی" ....چشمهایت را ببندی و روحت را رها کنی در حنجره بی مثالش وقتی از ته دل میخواند: یاد ایامی که در گلشن فغانی داشتیم.....

وقتی از دوست میگوید و صدای بی مثالش در کلام شیرین شیخ اجل می پیچد که سلسله موی دوست حلقه دام بلاست..هرکه در این حلقه نیست فارغ از این ماجراست.... عرش را در نگاه دوست و کلام شیرین استاد سیر میکنی و سیر نمیشوی....

دوره اوج هر کس اگر برهه ای از زندگی او باشد این مرد همواره در اوج زیسته و  هر روز به پلکانی بالاتر از قبل قدم نهاده ...این صدای بی نظیر نه تکراری می شود نه از شکوه می افتد نه کسی را یارای رسیدن به اوست و نه کسی از شنیدن این نوای دلچسب خسته می شود...در این صدا چه رازی است که سالهاست پیرو  جوان و سنتی و مدرن و مذهبی و غیر مذهبی و زن و مرد را به خلسه می برد و مسحور میکند و شیدا می گرداند؟

این صدا دیگر حتی مرزی نمی شناسد..دیگر فقط برای این دیار نیست دیگر مربوط به همه دنیاست وقتی که مردمانی حتی بیگانه با زبان فارسی را به سالن های کنسرت می کشاند تا گوش جان به جادوی کلام خسروی آواز ایران بسپارند و مسحور شوند

ولی همه این جذابیتی که از این صدا به گوش دل می نشیند از جاذبه شخصیت والا و دلی بزرگ و روحی متعالی است که خود بزرگ است و به صدایش نیز بزرگی و روح می بخشد...خود ارجمند است که به کلمات بی جان جان می بخشد و حال دل را با اقیانوس آبی مواج فراز و فرودهای صدایش خوب میکند و به عرش میرساند وقتی میخواند: بی همگان به سر شود بی تو به سر نمی شود.....

و تا کنون در همه تاریخ این سرزمین هیچ هنرمندی هیچ صاحب صدایی هیچ اهل دلی چنین محبوب نبوده و نخواهد بود که استاد صدا، خسروی آواز ایران محمد رضا شجریان بر سراچه دلهای ایرانیان نشسته و طنین افکنده بر عمق جان...

برای یاد کردن از چنین بزرگانی روزها و تقویم ها بهانه است..هرچند بهانه های شیرینی است اما نمی شود چنین بزرگانی را در حصار محدود کرد...شجریان امپراطور مسلم عرصه آواز ایران و طنین ماندگار و دلچسبی است که تک تک مردم این دیار حتی در دورترین آبادی ها با آوازهایش خاطره ها دارند و با کلماتش روزها گذرانده اند...

وزش نسیم خنک پاییزی و طلوع خورشید وجود استاد شجریان بهانه کوچکی است تا یادش کنیم و تندرستی اش را از پیشگاه خالق این صوت خوش مسئلت کنیم...

شاد باش و دیر زی استاد شجریان

 

* مصرعی از شعر بیژن ترقی در وصف استاد