يا منعم
ديروز روز معلم بود.نميدونم چند نفر از ما يادمون بود؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟/
وقتی به بهترين معلمم زنگ زدم تا تبريک بگويم در منزل نبود.دخترش می گفت قرار بوده راهپيمايی اعتراض اميز داشته باشند!برای چی؟مثل هميشه غم نان!
به ياد سالهای خوش دبيرستان افتادم وقتی تنها غممان درسهای نخوانده فردا بود.و او ميگفت هرگز چشم به راه فيش حقوقم نبوده و نيستم!او راست ميگفت و هنوز هم هستند کسانی که مثل او می انديشند!اما چه سود؟چه کسی در کشور ما ارزش قلم را ميشناسد؟
پدران و مادران ما سالها با خون خود بر سنگفرش خيابانها جان دادند تا ما ازاده بمانيم!
اما ايا مانديم؟؟؟؟؟؟؟؟؟/
تا کی شاهد لگد مال شدن حقايق باشيم و سکوت کنيم؟اخر مگر سرمايه يک معلم جز يک دل عاشق و يک قلب بی ريا چيست؟تا کی اين انسانهای ارزشمند بايد شرمنده فرزندان خود باشند تنها به جرم برگزيدن شغل انبيا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟//
با تمام عشقم به معلمهای فرزانه اين ديار
ظلم است معلم را به شمع تشبيه کنيم
زيرا شمع را ميسازند که بسوزد
اما معلم ميسوزد تا بسازد