يا معبود
پارهای وقتها دلتنگ و سرشار از حس بودن و نبودن تمام اسمان مهتابی را می گردی و نگاه می کنی به ان بالا بالاها عشق روشنترين چلچراغ است و من عشق را پيراهن خود کرده ام
تا هميشه!
اين روزها که بازار کارشناسی ارسد و اعلام نتايج داغ داغ است گاهی شديدا عزم درس خواندن می کنم اما در اوج اراده تلنگری به خودم می زنم که مگر توی اين سه سال چه گلی به سر جامعه زديم که دو سال ديگه هم بهش اضافه بشه؟؟؟؟؟؟؟؟؟
از خودم شرمنده می شوم که ندانستم برای چه اينجا هستم؟؟؟؟؟؟؟؟؟
ای کاش می شد سرنوشت را از سر نوشت!