يا حق

باز هم بوی خاک خيس باران خورده خبر از آ مدن ماه مهربان آورده و باز ...من ديوانه ام  مستم  باز می لرزد دلم دستم   باز گويی در هوای ديگری هستم

اما اين ماه مهر مهربان امسال يک فرق خيلی خيلی مهم با بقيه سالها داره و اون اينکه سال خداحافظی از تمام اون چيزهاييه که توی چهار سال برای خودمون ساخته بوديم

يه روزی با عشق اومديم و می خواستيم دنيا رو بسازيم.برای اومدن تلاش کرده بوديم.شبهای زيادی روی کتابهای تست خوابمون برده بود...

اما چقدر زود گذشت! حالا همه يه جورايی عوض شدن! خيلی ها رو ديگه نمی شناسی!

 بعضی ها ظاهرشون عوض شده ولی خيلی ها دلاشون عوض شده!

چشمها ديگه رنگ صميميت دوران دبيرستان را ندارند.

و درد ما اين است که خيلی زود بزرگ شديم....

عبور بايد کرد...و همنورد افقهای دور بايد شد..