شورای شهر نهاوند و حکایت نخ نمای استیضاح شهردار

 

 

بعضی اتفاقها در اولین رخدادشان عجیب و غیر عادی می نمایند ، ولی همینکه دو بار و سه بار و چند بار در بستر زمانه تکرار شوند کم کم مطمین می شوی که آن اتفاقها عجیب نیستند و انگار جزیی شده اند از زندگی! نمونه اش اختلاف چندین ساله شورای شهر نهاوند با شهرداران مختلف و پروژه استیضاح و برکناری آنهاست..اولین بار که شورای شهر وقت ، برزو سلیمانی شهردار موفق و فعال نهاوند را استیضاح کرد و مزد زحمات را با آزار و  سنگ اندازی و کار شکنی داد، زمزمه افتاد که شهردار مشکل مالی دارد و .... حتی برخی به شک افتادند که شاید هم شورا راست می گوید و...گذشت...تا مجید درویشی آمد و او هم که انتخاب خود اعضای شورا بود بعد از مدتی به همین سرنوشت دچار شد و علی رغم توفیقات انکار ناپذیرش، فرار را بر قرار ترجیح داد! از آنجا که محور همه استیضاح ها و به نوعی تئوریسین آنها، یکی از اعضای شورا بود پندار عمومی بر این بود که اگر خود این شخص را شهردار کنند مشکلات تمام می شود و دیگر شاهد فضای آرام و بی تشنجی بین شهرداری و شورای شهر خواهیم بود. لیکن حتی شهرداری فرد مذکور، پایان کش و قوسها نبود و باز هم با استیضاح، این بار خیاط هم در کوزه افتاد! و این قصه ادامه یافت....

و حالا نوبت" فرجی فر" رسیده است شهرداری که طی مدت تصدی اش ، او هم رضایت مردمی را به همراه داشته و  تغییرات چشمگیر مبلمان شهری و زیباسازیهای انکار ناپذیر کمترین دستاورد او در نهاوند بوده است. ولی او هم به پای میز استیضاح رسید.یعنی رسانده شد! حالا دیگر استیضاح انگار به بخشی از شرح وظایف وعملکرد شورای شهر نهاوند تبدیل شده است. بخشی که اگر نباشد انگار موجودیت و زحمات و خدماتشان زیر سوال می رود! این بار که تحصیلکردگان و چهره های موجه و سرشناس وارد شورای شهر شدند کمی امیدوار شدیم که دوران بهتری در انتظار نهاوند ماست و دیگر دوره رای آوردن با دو هزار تومانی و شام و ...تمام شده و دیگر دوره گردن کشی و زور گویی در ساختمان شورا به پایان رسیده و اکنون وقت گفتمان است و نهاوند باید منتظر روزهای خوش و تحولات بنیادین شهری باشد. ولی دیری نپایید که ثابت شد همه آن بنرهای قدی و آن تبلیغات قشنگ هم تنها تغییر این شورا با شوراهای قبلی بوده و خانه از پای بست ویران است و هنوز هم استیضاح مهمترین دستور کار اعضای شورای شهر نهاوند است! انگار آن ساختمان قدیمی طلسمی دیرینه با خود دارد و آن صندلی ها استیضاح ساز و کارشکن پروراست. انگار نمی شود عضو شورا باشی و به جای خدمت به مردم به فکر بساز و بفروش خودت نباشی..نمی شود منتخب مردم در شورای شهر باشی و تا دیدی شهرداری مقابل منافع شخصی ات ایستاد و سهم خیالی ات را از پروژه ها پرداخت نکرد ، تیغ مخالفت از نیام برنکشی و جلویش نایستی! وگرنه کیست که نداند بهانه بومی نبودن شهردار دیگر خیلی نخ نما شده ؟مگر نه اینکه وقتی با سلام و صلوات به دنبال یک چهره موفق غیر نهاوندی می روید و می آورید و منصوبش می کنید نمی دانید که او بومی نیست؟ که بعد این موضوع پیش پا افتاده را پیراهن عثمان می کنید و علم استیضاح؟!

فرجی فر طی زمان تصدی توانست مثل سلیمانی و درویشی منشا آثار چشمگیر باشد و اگر بماند هم قطعا شاهد نهاوند زیباتری خواهیم بود این حقایق چشم مسلح نمی خواهد. دلیل و کاغذ بازی نمی خواهد هر نهاوندی بینایی می تواند با یک پیاده روی ساده در سطح شهر ببیند و درک کند. منتها آنان که باید ببیند و منصف باشند و تشویق کنند و همراه شوند سرشان سرگرم تیرآهن و آجر و سیمان برای ساخت و سازهای شخصی و پول روی پول گذاشتنهای بی حسابشان است. آنقدر که یادشان رفته وقتی ستادهای انتخاباتی را علم می کردند و به دوربینهای تبلیغاتی لبخندهای ملیح می زدند چه می گفتند و چه آرزو می کردند!

بعد از سالها تکرار این رخداد تلخ، به نظر می رسد بهترین راه برای حل درد بی درمان شورای شهر نهاوند انحلال شورا و واگذاری همه امور به شهرداری است یا اینکه کلا شهرداری را برچینیم و بگذاریم شورا حکومت کند.نهاوند وقتی اعضای دلسوز! و بی چشمداشت شورای شهر را دارد، نیازی به شهردار ندارد..یا باید این بماند و یا آن...هر دویشان کنار هم مثل خربزه و عسلند که مرگ آنی می آورند!

بیچاره شهر کهنسال و خسته مان که سالهاست شاهد خودخواهی ها و سهم خواهی ها و قدرت طلبی های نمایندگان مردمش شده که به اسم بازوی شهردار در نقش سنگ انداز و کارشکن تنها به توسعه شهر لطمه می زنند و جز خرابی هیچ هنری ندارند

کاش تاریخ را از یاد نبرند و بدانند که نامشان در تاریخ به بدی برده خواهد شد

و آقای شهردار شما بدانید که نهاوند و مردمش زحمات و خدمات و تلاشهایتان را از یاد نخواهند برد حتی اگر ناچار به نوشیدن شوکران استیضاح و حتی استعفا و عزل باشید جایتان در قلب مردمی است که خدمت را از خیانت باز می شناسند...

سر خم می سلامت شکند اگر سبویی.....

/ 3 نظر / 110 بازدید

همیشه گفتن از ماست که بر ماست رای دادن با عسل و ... بهتر از این ارمغانی برای ما نداشته و ندارد سنایی نمایندمون میشه و بعضی ها هم شورای اسلامی شرمون

شیرین

آفرین منم نهاوندی ام و دارم میرم از این شهر

پری

عین حقیقته والا .ولی چه فایده .صدبار دیگه هم تاریخ تکرار شه اب از اب تکون نمیخوره