شب همایون

 

   از میان شلوغی خیابان های منتهی به میدان فاطمی خودمان را به تالار وزارت کشور می رسانیم با شوق و شور و هیجانی وصف ناشدنی از میان خیل مردمی که در خیابان و حیاط و لابی تالار ازدحام کرده اند می گذریم...همه مشتاقند و منتظر.همه بی تابند...همه منتظرند...همه آمده اند تا یکی دوساعت جان بسپارند به یک صدای بی همتا...

با کمی تاخیر درهای سالن باز می شود و در صندلیهای سبز تالار بزرگ کشور که جا گیر می شویم همه میخکوب میشوند به صدای بی نظیر تار تهمورث پورناظری ...و بعدش صدای دلنشین فرزند خلف استاد بی همتای آواز ایران...همایون شجریان...

فرزندی که بی همتاست..فرزند پدری که بی همتاست...

صدایش با قطعات روحنواز آلبوم نه فرشته ام نه شیطان در تالار طنین می افکند و تزریق می شود به عمق روح آدم...

مست می شوی وقتی می خواند : نه فرشته ام نه شیطان....کی ام و چی ام ندانم؟

به اوج می رسی با اوج صدایش در قطعه محبوب ای همدم روزگار چونی بی من؟

و غرق در خلسه ای روحانی می شوی وقتی صدایش به عرش می بردت که: چرا رفتی چرا من بی قرارم؟

همایون می خواند و جانهای تشنه را لبریز می کند از شور و هیجان و آرامش می ریزد به جانهای خسته آدمهایی که از زندگی ماشینی و روزمره جسته اند تا دمی بیاسایند...

همایون می خواند و سازهای گروه نوازندگانش غوغا می کند...

تا به حال هیچوقت اینقدر دقیق نشده بودم به نوازندگان یک گروه موسیقی...اما مگر صدای بی همتای تار  تهمورث پورناظری می گذارد دقیق نشوی؟ مگر صدای روحبخش کمانچه سهراب پورناظری می گذارد چشم از نوازندگان برداری؟ مگر ویولن نوازها را می شود ندیده بگیری و هنر و هماهنگی و موسیقی گوش نوازی که می آفرینند را نشنوی؟

مگر می شود تنبور و عود و ویلنسل و سه تار و پیانو و دف و ....را ندیده بگیری؟

هنر بی همتای پورناظری ها ارزش و زیبایی صدای همایون موسیقی ایران را صدچندان کرد ...هنر تک تک نوازندگان گروه همایون موجب جلوه گری و گوشنوازی هرچه بیشتر این اثرشده و همایون چونان نگینی گرانبها در بلندای این انگشتری می درخشد...فرزند خلف هنر و موسیقی و آواز...قناری خوش لهجه ای که با صدای رسایش روح را آرامش می بخشد....

شب بی همتایی بود..جای همه مشتاقان و علاقمندان خالی بود...

خداوند این پدر و پسر را که سرمایه ملی ایران عزیز هستند برایمان مانا بدارد....

/ 7 نظر / 23 بازدید
یوز آسیایی

دم روح نوازش گرم. ناز نفسش...کاش تو شهر خودشم می تونست کنسرت اجرا کنه. ماهم به فیض میرسیدیم.هرچند که به خاطر حضور در چنین کنسرتی حاضرم تا شهرای دوردست هم سفرکنم.

بوف

ممنون که در این شادی و وصف حالی خوش من مخاطبو شریک کردین قدر بدونین این اندک منافذ لذت از هنر موسیقی که در پای تخت جاریه خدا نیاره روزیو که مثل من خودخواسته تبعید بشین به گوشه ایرانی که موسیقی اجازه ورود نداره و صداش طنین کفر و معصیته در این ویران شهر ایام به کام باد

مرغابی

چرا رفتی چرا من بی قرارم به سر سودای آغوش تو دارم...[گل]

لیلا مامان الهه و الناز

سلام حق با شماست. صدای استاد شجریان و پسرشون واقعا دلنشینه و من هم بسیار دوست دارم. اجرای زنده که یک چیز دیگه است و اصلا قابل قیاس با سی دی و ... نیست. خوش به حالتون که تونستید توی این کنسرت شرکت کنید. چند باری بهتون سر زدم و دیدم وبلاگتون مشکل داره و نمی شه وارد شد. خوشحالم که مشکل برطرف شده و دوباره خواننده مطالب زیبای شما هستم. راستی نتیجه کنکور الهه رو توی پست نوشتم.

مونا

سلام سمیرا جان... وای .... چه دلم خواست اینجور جایی و اینجور صدایی رو...

جوجه اردک زشت

شب که همایون باشه روزش پراز آواز خواهد بود این پدر و پسر به تنهایی هویت فرهنگی کشور ماست حتی اگه نخواهند صدایشان مهر شناسنامه اهل دل است دلتان آواز

نادر

انقدر زیبا توصیف کردین که انگار ما هم کنسرت رو از نزدیک دیدیم!همایون فراز و فرود تو کاراش زیاده که البته کاملا طبیعی هست.ولی این آلبومش واقعا عالیه!مرسی از اینکه ما رو هم شریک احساستون کردین