شور و شعور حسینی

 

     

محرم می آید تا یادمان بیاورد بودند آدمهایی از جنس من و تو که برای سر فرود نیاوردن به ظلم و بیداد از جان خود گذشتند ولی فریفته زور و زر و تزویر نشدند.انسانهایی که برای اعتقاداتشان خون دادند اما از باورهایشان نگذشتند.

آنها هم مثل من و تو دلبستگی هایی داشتند.تعلقاتی از جنس خانه و کاشانه و فرزند و عیال اما گذاشتند و گذشتند...

ولی در این گذاشتن و رفتن حرفهایی بود که اگر یادمان برود محرم و عاشورا تکرار روزمره روزهاست...

حسین (ع) رفت تا آزادگی زنده بماند.جنگید تا انسانیت زیر چکمه های طاغوت له نشود.شهید شد چون با زنده بودنش نمی توانست اینچنین پیام کوبنده ای را در جهان منتشر کند پس دل کند و رفت...

محرم اگر فصل تمرین آزادگی و آزمون ایمان و رها شدن از دام وابستگی های دست و پاگیرنباشد ماهی است مثل همه ماههای خور و خواب و خشم و شهوت!

تاسوعا و عاشورا هم اگر روزهای اندیشه و تفکر به انگیزه و فلسفه قیام حسینی و اعتراض زینب و  سجاد نباشد با امروز و دیروز هیچ فرقی ندارد!

سیاهپوش کردن کوچه پس کوچه ها و برپا کردن تکیه های عزا و محافل نوحه و مصیبت خوب است اگر شور حسینی برایمان شعور حسینی بیاورد آنقدر که درک کنیم پیامش را و عمل کنیم به رساترین جمله تاریخ که: اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید...

این ماه اگر فصل حزن و ماتم حقیقی دل و تدبر در انگیزه های قیام حسینی نباشد می شود هنگامه خودآرایی جوانانمان و کنار خیابان ایستادن و تماشای دسته های سینه زنی و دست وپا شکستن برای یک ظرف غذای نذری!

این ماه اگر لحظه ای از سختیهای کاروان بنی هاشم را در ذهن و دلمان تداعی نکند می شود فصل وقت گذرانی جوانان و پیرانمان کنار خیابان و ....

یادمان باشد آنان که رفتند کاری حسینی کردند و ما که ماندیم باید کاری زینبی کنیم وگرنه یزیدی هستیم!

 

/ 4 نظر / 66 بازدید
سجاد

سلام سمیرا جان بسیار زیبا بود!! واقعا متن قشنگیه!! مخصوصا اینجا: "ولی در این گذاشتن و رفتن حرفهایی بود که اگر یادمان برود محرم و عاشورا تکرار روزمره روزهاست"... "رساترین جمله تاریخ: اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید..." ممنون از تو بخاطر این پست زیبا، امیدوارم موفق باشی

لیلا مامان الهه و الناز

سلام چند روز پیش این چند خط رو از دکتر شریعتی می خوندم: این كه حسین (ع) فریاد می‌زند:آیا كسی هست كه مرا یاری كند و انتقام كشد؟» «هل من ناصر ینصرنی؟» مگر نمی داند كه كسی نیست كه او را یاری كند و انتقام گیرد؟ این سؤال، ‌سؤال از تاریخ فردای بشری است و این پرسش از آینده است و از همه ماست... امیدوارم لیاقت داشته باشیم که بتونیم راه امام حسین رو ادامه بدهیم.

نادر

چقدر روان و پر مغز نوشتید.براستی معرفت حسینی بسیار کمرنگ شده.امروز از بعضی سجاده ها بوی ریا و تزویر میاد.

یوز آسیایی

بسیار عالی!...ای کاش از عاشورا و کربلا تصمیم درست و به موقع و پای کار بودن را بیاموزیم که حسرت خوردن بر تعلل و ندانم کاری و فرصت از دست رفته سودی ندارد.