کاش کمی خدایی بودیم

 

    هرقدر تو مهربانی و بخشنده و دلسوز و کریم...

   هر قدر تو دستگیری و خطابخش و صبور و ستار...

   هر قدر آغوش تو برای بازگشتن آدمها و توبه شان باز است..

   هر قدر تو رحیم و رحمانی برای بدترین بنده هایت حتی..

   بنده هایت ولی سنگند...سختند...نامهربانند...کج اخلاقند...

   تو می بخشی و آنها نمی بخشند...

   تو دوستمان داری و آنها ندارند..

   تو دلسوزی و تاب بغضهایمان را نداری ولی آنها دل می شکنند و بغض می آفرینند...

   تو می گویی: صدبار اگر توبه شکستی باز آی ولی آنها ....

   هر قدرکه تو خوبی بنده هایت نیستند!

   خدای مهربانم...

   چقدر خوبه که توی این دنیای پر از خشم و درد و حسرت و بغض تو هستی.

   چقدر خوبه که آغوشت هنوز برای همه مون بازه

   چقدر خوبه که تو هنوز با همه وجود دوستم داری...

   اما کاش کمی انصاف..کمی محبت..کمی وجدان..کمی ایمان...کمی مهر..کمی احساس..کمی درد..کمی انسانیت در وجود آدمهایت گذاشته بودی که اینقدر راحت دل نمی شکستند و حسرت نمی کاشتند.

خدایا کاش بنده هایت کمی از تو را در خود داشتند...

/ 4 نظر / 23 بازدید
نادر

"بنده هایت ولی سنگند...سختند...نامهربانند...کج اخلاقند..." واقعا همینه انگار خیلی وقته روح خدا از جان بعضی آدما پرواز کرده و دلاشون سنگی شده.

سهبا

نميدانم اگر گردش روزگار در دستان ما بود چه ميشد ولي شكر كه خدايي هست كه فراتر از افكار و رفتار ما آدميان ، خدايي ميكند !

یوز آسیایی

کاش بنده هایت کمی از تو را در خود داشتند؟...خوب دارند.کی گفته ندارند؟

سجاد

سلام سمیرا جان، متن زیباتو خوندم.. یاد این افتادم که میگفت: ما چون گرفتاریم به خدا نمیرسیم، یا چون به خدا نمیرسیم گرفتاریم؟!؟!؟ بوالعجب!!!