توی روزگاری که باد سرد بی مهری ریشه نهال رفاقت رو منجمد کرده و کمتر کسی برای این مفهوم بی نظیر خلقت ارزشی در شان و منزلتش قائله داشتن دوست و رفیق خوب نعمتیه که باید قدرشو دونست. برکتی که خدا به زندگی آدمها می بخشه تا خیالشونو راحت کنه که هنوزم ازشون نا امید نشده و هواشونو داره..

دوست دل آدمو گرم میکنه که هر وقت خسته و پریشون شدی میتونی روی بودنش حساب کنی هر وقت دلت گرفت میتونی دستشو بگیری و با گرمای محبتش گرم بشی..هر وقت تنها شدی میتونی زیر سایه بان مهرش رفع دلتنگی کنی..

دوست پیدا کردن کار سختیه و نگه داشتنش سخت تر..اونم توی روزگاری که هرکس فقط به فکرگلیم خودشه و  اگه منفعتی برای کسی نداشته باشی خیلی راحت کنار گذاشته میشی...

اینکه توی زندگیت کسانی رو داشته باشی که علی رغم همه سختی ها و مشکلات زندگیشون فراموشت نکنن..تنهات نذارن..بهت خیانت نکنن..هواتو داشته باشن..حتی اگه ازت دور بودن بدونی وقتی بغض داری میتونی روی گرمای حضورشون حساب کنی و دلت واشه..

و افروز یکی از اون رفقاست..دنیای مجازی رو با همه سردیش با همه غیر واقعی بودنش و با همه معایبش دوست دارم چون همچین دوست نازنینی رو بهم هدیه داد..و چقدر خوب و بی نظیر بود که با همه سختگیری من و با همه بی معرفتی آدمها هنوزم رفیق مونده و هنوزم میشه روی محبتش و مهرش و گرمای دلش حساب کرد و دلگرم شد.

دریا بانوی زیبای من..امروز از خدا ممنونم که تو رو به دنیا و به من هدیه کرد..

 

تولدت مبارک

چشمهای همه دنیا به حلول چشمان آسمانیت روشن

/ 0 نظر / 165 بازدید