دوست

من دلم می خواهد
خانه‌ای داشته باشم پُرِ دوست ،
کنج هر دیوارش
دوست‌هایم بنشینند آرام
گل بگو گل بشنو … ؛
هر کسی می‌خواهد
وارد خانه ی پر عشق و صفایم گردد
یک سبد بوی گل سرخ
به من هدیه کند .
شرط وارد گشتن :
شست و شوی دل‌هاست
شرط آن ، داشتن یک دل بی رنگ و ریاست …
بر درش برگ گلی می‌کوبم
روی آن با قلم سبز بهار
می‌نویسم :
ای یار
خانه‌ی ما اینجاست
تا که سهراب نپرسد دیگر :
"خانه دوست کجاست؟ "
فریدون مشیری

"دوست" گاهی یه همکلاسیه که یک سال یا بیشتر توی یک کلاس کنار میشینه..گاهی یک همسایه است که روزهای بچگیاتو تو کوچه پس کوچه و حیاط خونه باهاش بازی می کنی..گاهی یک همکاره گاهی یک همشهری گاهی یک فامیل گاهی یک پدر گاهی یک مادر و....گاهی کمی نزدیک گاهی خیلی صمیمی...گاهی برای لحظه های شادی گاهی برای روزهای غم...گاهی خیلی رسمی گاهی خیلی مهربان...

من از ابتدای بچگیم دوستای مختلف و متنوعی داشتم..همیشه پر بودم از دوست...ولی خیلی نزدیک نبودند اغلب...کنار هم بودیم شاد بودیم اما لحظه های تنهایی و غمگینی ام را ترجیح میدادم با هیچکدامشان تقسیم نکنم! نمی دانم چرا ؟ ولی همین بود....

ولی یکی یکی پیدایشان شد...دوستهایی که فراتر رفتند از حد کنار هم نشستن سر کلاس مدرسه و دانشگاه..از هم اطاقی بودن توی خوابگاه و همکار بودن توی اداره...دوستهایی که دلم میخواست با آنها قدم بزنم..نفس بکشم..سینما بروم..سفر کنم..حرف بزنم..حرف بزنم..حرف بزنم...بخندم...بدوم...غم هایم را ببارم..بغضهایم را به آغوششان هدیه کنم و شادترین لحظه هایم را کنارشان باشم....

ارزش این دوستها وقتی بیشتر رخ می نماید که با همه سختی ها و تلخی های زندگی پر فراز و نشیب امروز می بینی رفیقت آنقدر برای بودنت ارزش قایل است که وقتش را دلش را احساسش را هرجوری شده برای کنار تو بودن تنظیم می کند...نگرانت می شود..حالت را می پرسد برای خوشحالی هایت از ته دل شاد می شود و برای غصه هایت پابه پایت غصه می خورد و دل به دلت می سپارد و تنهایت نمی گذارد و کمکت می کند تا فراموش کنی...گاهی می شود یک خواهر عزیز که جای خالی خانواده ات را پر می کند گاهی می شود یک شریک همیشه دلتنگی هایت که هر وقت دلت گرفته باشد کافی است بگویی بیا فقط دو کلمه جواب میدهد: کی؟ کجا؟

کتاب معجزه شکر گزاری رو میخوندم گفته بود روزی ده تا نعمت زندگیتو بنویس و بابت هر کدومشون بگو خدایا شکرت! اولش سخت بود نوشتن و به یاد آوردن نعمتها...دنبال چیزهای بزرگ و خارق العاده می گشتم...خونه ...ماشین...ولی کم کم دقیق تر شدم به زندگیم...سلامتی..عقل...استعداد...پدر و مادر ..خانواده خوب...دوستان همدل ...اسم یکی یکی شان را بردم و بعد از هر اسم یک دنیا خاطره آمد جلوی چشمم...یادم آمد که هر کدام کجای زندگی ام ایستاده اند و کجاها به دادم رسیده اند و کجاها فراموشم نکرده اند؟ خدایا ...من چه سبزم امروز...و چه اندازه تنم هوشیار است...

خوشحالم به بودنشان...به دوستانی که اگر یک روز صدایم غمگین باشد، روزشان شب نمی شود برای بهتر کردن حالم..اگر یک روز در جواب حالت چطور است ؟بگویم : "بد" نیستم! آنقدر تلاش می کنند تا روزم را با "خوبم" به پایان برسانم! دوستانی همینقدر عزیز..همینقدر عمیق ...همینقدر هم دل....

دلم میخواهد در مقابل همه خوبی هایشان در مقابل همیشه کنارم بودنشان در مقابل مهربانی بی حدشان فقط چشمهایم را ببندم و خدا را صدا بزنم:

خدا به حق تمام مهربانی ات ،دوستانی که با همه دلشان کنار دلتنگی هایم ،کنار شادی هایم ،کنار همه زندگی ام، تمام قد ایستاده اند را غرق  در مهربانی و برکتت کن.لبخند را از لبهایشان نگیر و خانه هایشان را لبریز از شکوفه های آرامش و خوشبختی کن.

 

این نوشته با همه احساس ناب امروزش تقدیم به همه دوستان خوبم

/ 10 نظر / 26 بازدید
افروز

عزیزدلم.... خب تو خودت خوب و همدلی که همچین دوستای خوبی هم داری باورت نمیشه گاهی بهت فکر میکنم و همون موقع مسیج میاد ازت وقتی دلم پره میدونم تو بهتر از هرکسی میتونی به حرفام گوش بدی حتی حرفهایی که به خودمم جرئت گفتنشو ندارم همیشه سبز باشی زندگیت سرشار ار همدلی و محبت بانو

نادر

چه نوشته پر احساس و انرژی بخشی،دوستی نه مرز میشناسه ،نه جنسیت و نه فاصله.دوستی وقتی معنی پیدا میکنه که حس،قلب و درونت رو مملو از اعتماد و آرامش کنه.حتما شما هم دوست ارزشمندی هستین که این گنجینه رو دارین. خوش به حالتون که دوستای خوبی دارین و خوش به حال دوستانتون که دوستی چون شما دارن .

سهبا

خونه دلت پر دوستان ناب هميشگي، به نابي دل ناب خودت!

جوجه اردك زشت

خوش به حال دوستانتان...خوش به حال مرغ آمین به وقت شکر گزاری تان... قد دلتان به بلندای گروس و درختان خیابان فاطمیه و مهرتان جاری چون گاماسیاب کودکی ها که به حق ستاره ی قطبی شده اید تا وقت سرگشتگی وغصه راه گم نکنیم...کلبه نزدیک است درست سمت همین حوالی و شما چای تازه دم به دست به استقبال همه می روید و خدا همین را از انسان می خواهد

الهه

عزيييييزم هميشه حتي اگه چند دقيقه وقت داشته باشم نوشته هاتو ميخونم. بهشون عادت كردم و بعد دلم هوايي ميشه هوااااييييي ياد ايام بخير پس خاطرت باشه كه خودت هم از دوستاني هستي كه توي نوشته هاته

الهی نامه ی شهداء

زیباترین هنر آدمی در تکاپوی زندگی ،شناخت داشته هاست ،داشته هایی که خالق زیبایی ها فرمود: اگر بخواهید داشته ها و نعمت ها را شماره کنید هرگز نتوانید... سلام وب زیبایی دارین ان شاء الله موفق باشین.

مونا

سلام سمیراجان.خیلی زیبامفهوم دوست و دوستی روبیان کردی و البته خودت از اون دوستان باوفای روزگاری....خوش به حال من که دوستی چون تو دارم...

سپیده

سلام رفیق همیشگی.... دلم تنگ شده واست

از مهین آباد

ابو حمزه ثمالی از یكی از امامین همامین ، امام محمّد باقر یا امام جعفر صادق عیهما السّلام ، روایت كرده است كه : امیرالمؤ منین علیه السّلام روزی خطاب به اصحاب خود فرمود: كدامیك از آیات كلام اللّه مجید نزد شما امیدوار كننده ترین آیات است ؟ بعضی گفتند آیه : ان اللّه لا یغفر ان یشرك به و یغفر مادون ذلك لمن یشاء... همانا خداوند مشرك را نمی آمرزد و می آمرزد پایین تر از شرك را برای كسی كه بخواهد... حضرت فرمود: نیكو آیه ای است ، اما امیدوار كننده ترین آیات برای غفران و آمرزش معاصی نیست . عده ای دیگر گفتند آیه : و من یعمل سوء او یظلم نفسه ثم یستغفر اللّه یجداللّه غفورا رحیما. و كسی كه به كاری زشت بپردازد یا ستم بر خویشتن كند و سپس از خدا آمرزش خواهد، بیابد خداوند را آمرزنده مهربان . حضرت فرمود: نیكو آیه ای است ، امّا آیه مورد نظر نیست . بعضی دیگر گفتند آیه قل یا عبادی الّذین اسرفوا علی انفسهم لا تقنطوا من رحمه اللّه انّ اللّه یغفر الذنوب جمیعا... بگو ای بندگانم كه با گناه به نفس خود اسراف می ورزید. از رحمت خدا ماءیوس نباشید، چون خداوند جمیع گناهان را می آمرزد.... حضرت فرمود: نیكو آیه ای است ، امّا آیه مورد نظر نیست .

یوز آسیایی

سلسله ی موی دوست حلقه ی دام بلاست هرکه در این حلقه نیست فارغ از این ماجراست گر برود جان ما در طلب وصل دوست حیف نباشد که دوست دوست تر از جان ماست